Podczas walki z Ulissesem
Piękną Megarę poznaje.
Wnet Herkules zakochuje się z kretesem,
Jego serca panią się ta Meg wnet staje.

Choć Hadesa była sługą
Dobre serce cna Meg miała.
Hadesowi miała służyć bardzo długo,
Gdyż za życie swego chłopca   
Duszę własną zaprzedała.

Mówią:  Serce to nie sługa 
W Herkulesie Meg się również zakochała.
Lecz do szczęścia droga długa, -
Dla Hadesa wciąż pracować Meg musiała.

A ten czasu nie marnował,
Różne sztuczki wynajdował,
Żeby Hercia z ziemi zetrzeć -
Bezskutecznie wciąż próbował.

Jakiś podły czyn Hadesa -
I zwycięstwo Herkulesa.
On ataki te odpierał,
Coraz większe laury zbierał.

Ale to za mało było,
Bogom to nie wystarczyło,
Mimo że był popularny, 
Siła smoka, 
Serce lwa
- Olimp wciąż zamknięty ma.

Pamiętacie? 
Nad wszechświatem zdobyć władzę Hades chciał.
Więc by plan zrealizować
Nowy, podły pomysł miał.
Bo gdy Hades się skapował
Że tych dwoje się miłuje,
Piękną Meg - czarem skrępował.
W niecny plan Hercia wplątuje.

By Herkules sił się pozbył
Na kochanku jej wymusza,
Meg nie krzywdzić obiecuje,
Potem w bój na Olimp rusza.

I uwalnia złe Tytany
Co z Zeusem pójdą w tany.
Bitwie z boku się przygląda
I za tronem się rozgląda.

W miedzy czasie, 
Hades złamał ich umowę.
Gdyż Meg skrzywdził,
Wiodąc teraz duszę Meg przez czarną wodę

Więc Herkules, siły swoje odzyskawszy
W sam czas boju się pojawia.
Tytanami jak skakanką wywijawszy
Raz na zawsze z łobuzami się rozprawia.

Hades został pokonany
I skąd przyszedł tam wygnany.
Gdy w podziemiach swą porażkę rozpatruje
Nasz bohater przy nim staje i o Meg się 
dopytuje.

- Zwróć jej życie!   Tak Herkules jemu każe
Hades wstając: -Choć mój Herciu
Gdzie jest Meg, ja ci pokażę
I w układy wchodzą nowe
W nową wiążąc się umowę.

Więc Herkules, ani chwili nie zwlekając
W rzekę śmierci już wskakuje.
Za jej życie swe oddając -
Bogów sobie tym zjednuje.

Gdyż nie sława ani boje
Do wrót raju to podwoje.
Czyste serce,
Dusza niczym nieskalana  
To herosa są arkana !
POWRÓT